پارسا و خاطراتش

تو این عکس ها از پس خسته ام تا منو تو تختم گذاشتند، خوابم برد. گاهی کج و کوله و یه وری می خوابم مثل این عکس: و گاهی صاف و مرتب، مثل این عکس: ...

از مهارت های من در ماه دهم عمرم این بود که می تونستم یک چیزی مثل مبل یا نرده تخت یا سه چرخه رو بگیرم و بایستم. خلاصه که کم کم دارم واسه خودم کسی میشم. این عکس های اولین ایستادن های من که تقریبا از ۹.۵ ماهگی شروع شد: ...

یک شب که بابا اینا گرسنه بودند، از بیرون شام پیتزا سفارش دادند، منم کنار این پیتزاها گذاشتند که عکس بگیرند. خلاصه با همه چی، حتی پیتزا هم عکس دارم. البته مامانم خودش پیتزاهای خوشمزه ای درست می کنه که معروفه، ولی فعلا با وجود من کوچولو وقت نکرده پیتزا درست کنه، مگه فقط یک بار. تو این عکس ها، من ۹.۵ ماهه ام و می خوام برم پیتزا رو بردارم و بخورم که موفق نمیشم: ...

تو این عکس که آخر شبه و داره وقت خوابوندنم میشه، از خستگی شیطنت هایی که اون روز کردم، روی بالش ولو شدم. ...

موقع نماز بزرگترها، تا مهر و سجاده می بینم، میرم سراغشون و مهر رو بر می دارم که باهاش بازی کنم. خلاصه با این شیطونی های من، این بنده خداها نمی دونند چطوری نمازشون بخونند. مثل این عکس که دارم مهر نماز مامان بزرگ رو برمی دارم: ...

مامان بزرگ و بابابزرگ، دو تا از فرش هاشون رو نو کردند و منم با دیدن فرش های نو، کلی ذوق کردم و به هیجان اومدم. اینم عکس های من با فرش های نو خونه مامان بزرگ و بابابزرگ: ...

هم تو خونه خودمون و هم خونه مامان بزرگ، سبدی دارم که اسباب بازی های منو داخلش می ریزند که خونه شلوغ پلوغ نشه. منم تا بیدار میشم، میرم سراغ این سبدم که اسباب بازی هاشو دربیارم و باهاشون بازی کنم. این عکس من با سبد آبی رنگ خونه مامان بزرگ: اینم عکس من با سبد کرم رنگ خونه خودمون که سایزش بزرگتره: ...